Titus Brandsma Tijdingen

4 juni  - 18 juni 2017

 

Pastor.Buitendijk@tb-parochie.nl

Pastor.Teubner@tb-parochie.nl

11 juni: Hoogfeest van de Heilige Drie-eenheid

 

Met Pinksteren hebben we de drie grote feest van ons geloof gevierd: Kerstmis, Pasen en Pinksteren.  We hebben gevierd dat God naar ons toekomt in een Kind. We hebben beleden dat de gedode Jezus de Levende is. Hij is door God opgewekt tot nieuw en eeuwig leven. In dat eeuwige leven mogen wij delen door de kracht van de Heilige Geest die van Beiden uitgaat.  Nu we dat allemaal gevierd hebben kunnen we ons verwonderd afvragen: God? Wie is God? Hoe is God zelf?

Wanneer we het weleens over godsdienst hebben met anders - gelovenden, dan zeggen we gemakkelijk: “We geloven toch allemaal in dezelfde God!”

Joden, christen en moslims – allen kinderen van Abraham -  geloven inderdaad in één God. Niet in een God van een bepaalde plek. Niet in een God voor een bepaald volk. Niet in een God die onderscheid tussen mensen maakt. Dat hebben de drie grote godsdiensten gemeenschappelijk: God is God voor alle mensen in alle tijden en op alle plaatsen.  Hij is de Schepper en zal ook de Voltooier zijn.  Maar dan……

Toen christenen steeds méér gingen geloven dat de mèns Jezus volkomen vervuld was van de Heilige Geest, gingen ze ook belijden dat Jezus God was en is en zijn zal.  Jezus leefde zó dat hij de mens bij uitstek is geworden – de enige mens die waar maakt hoe God de mens bedoeld heeft.  Hij noemde God Zijn Vader en heeft als enige mens  Zijn wil volkomen volbracht.  Hij werd op volkomen wijze Kind naar Gods hart, Zijn enig geboren Zoon. Jezus werd en is en zal zijn: het sprekende beeld van de Vader.

Voor Joden is Jezus een profeet die het gebod van de liefde zó ernstig nam dat hij alle overige geboden relativeerde.  Voor Moslims is Jezus een profeet te midden van vele andere profeten.  Voor Joden en Moslims is de gedachte dat God mèns wordt, een onmogelijke gedachte.

Christenen hebben zich er altijd over verwonderd dat in de mens Jezus God zelf zichtbaar werd en dat Gods nabijheid in de mens Jezus tastbaar werd.  Die verwondering leidde tot nadenken: hoe kunnen wij God nu zien en hoe kunnen we de onlosmakelijke eenheid van de Vader en de Zoon in de kracht van de Heilige Geest benoemen? In de oude kerk is er door de kerkvaders lang over gedacht en gesproken. In de concilies van Nicea (325) van Chalcedon ( 481) en Constantinopel (381) werd de filosofisch term Drie-eenheid geformuleerd.  Alle christelijke kerken belijden de Drie–ene God. Met Joden en Moslims belijden wij de eenheid van God. Als christenen zeggen we: de Vader, de mens geworden zoon Jezus, de Heilige Geest zijn niet los van elkaar te denken. Zij worden op gelijke wijze aanbeden als de God Die ons leven draagt, onze geest bezield en ons de weg wijst naar het nieuwe leven dat geen einde kent. De Drie-ene God: een mysterie om je blijven over te verwonderen.

 

18 juni : Hoogfeest van het H. Sacrament  ( Johannes 6, 51-58)

 

In het korte evangelie van Sacramentsdag komt het woord ‘leven’ maar liefst negenmaal voor. Dat is het, waar het God om te doen is: dát wij leven! Leven, daar kun je over nadenken, over tobben, erin opgaan,…. Maar leven is vooral iets om te dóen. Toch denken we daar vaak over na. Want we zijn zelden geheel en al voldaan. Ons verlangen is groter dan wat het leven ons te bieden heeft. We staan wel uit op vervulling, doch we kunnen maar mondjesmaat de honger en de dorst van ons hart en onze maag vullen. Gaandeweg het leven leren we, dat ons verlangen eigenlijk altijd uitstaat naar ‘iets’ wat het leven ons niet kan bieden. Dit leren we, doordat er niets is bij alles wat we ons toe-eigenen, dat ons blijvend vervuld. Daar kun je verbitterd en gefrustreerd van raken. Maar je kunt er ook van leren. Je kunt ook gaan inzien dat ons hart uitstaat op ‘iets’ heel anders, dat je niet kunt begrijpen, kopen of verdienen. Dat ‘andere’ is de gans Andere, die wij God noemen. Dat gans Andere vervult ons hart als wij Hem ontvangen in zijn Zelfgave die wij zijn, en gaan meebewegen met zijn Zelfgave, door óók onszelf te geven. Dat is sacramenteel leven. Om het ontvangen van God in ons leven te verbeelden, gebruikt Jezus symbolen die horen bij eten en drinken: brood en wijn, vlees en bloed. God ontvangen in je leven is zoiets als het eten van brood en wijn.

 

Als wij, zoals onze maag het voedsel, het woord van God ontvangen en laten doordringen tot in ons hart, dan horen we niet alleen wát zijn Woord tot ons zegt, maar dan komt Hijzelf mee naar binnen - om ons langzaam maar zeker om te vormen tot Hemzélf. Wij zijn het sacrament of geheim van Zijn liefde.

Door zijn Woord (dat Jezus spreekt) tot ons te nemen zoals brood en wijn tot ons nemen, en ons dit Woord zó eigen te maken dat we het gaat dóen, zullen we onszelf meer en meer gaan geven aan elkaar, zoals Hij Zichzelf geeft aan ieder van ons. Dan zullen we gaan leven uit God die leven ís. Nu leven we ook wel - denken we. Maar dán leven we pas werkelijk. Nu leven we een beetje uit God, maar veelmeer uit waar wijzelf zin aan geven, waar wijzelf waardering in vinden, wat wijzelf kunnen verdienen,…. Maar dán leven wij echt en waarachtig. Want God zelf is onze diepste zin en waardigheid, welke niet door welk werk ook te verdienen of te bemachtigen is. Het werkelijke Leven is enkel maar te ontvangen, gratis en om niet. Altijd al! Dat Leven is het Woord van God, het levende brood dat uit de hemel neerdaalt en ieder van ons eeuwig leven geeft.

 

Verhalen uit Syrie en gedichten uit Oss  op 11 juni 2017 in de St. Jozefkerk.

 

De Stichting Oss verwelkomt vluchtelingen en het Poëzie Podium van Oss hebben Syriërs uitgenodigd hun verhalen voor te lezen.  Deze verhalen worden gelegd naast gedichten van dichters uit Oss. Het woord ‘ontheemding ‘  is de bindende schakel tussen deze twee werelden. Ontheemd betekent dat je van huis en haard vervreemd bent; dat je je niet meer thuis kunt voelen in de je eigen leefwereld. Voor Syrische vluchtelingen is dat een keiharde werkelijkheid.  Hun verhalen zijn rauw en ruw. Móeten vluchten is niet hetzelfde als weggaan. Hierheen komen is niet hetzelfde als een nieuwe woonplaats kiezen. Vluchtelingen komen ‘toevallig ‘ hier in Oss en ze hopen op veiligheid, gastvrijheid en vrede. Voor dichters kan ‘ontheemd zijn’ een gevoel zijn. Zozeer verlangen naar een poëtische werkelijkheid dat je je in de dagelijkse werkelijkheid niet meer thuis voelt. Ook dat kan pijn doen en hard zijn. “Ontheemding” is nooit mooi, maar als je je ervan bewust bent kun je wegen zoeken naar een nieuw thuis, naar een bewoonbare wereld, naar een plek  waar het goed is om te zijn.  Verhalen en gedichten worden muzikaal omlijst.

Deze middag die gratis toegankelijk is wordt georganiseerd door het Diaconaal Beraad van de Parochie.

 

De Karmelorde heeft een nieuw bestuur

 

Tijdens het kapittel van de Karmelorde is er een nieuwe bestuur gekozen.

De prior provinciaal is pater Jan Brouns die herkozen werd.  Pater Ben Wolbers is co-provinciaal samen met zuster Anne-Marie Bos die ook co-provinciaal is. Als bestuursleden zijn gekozen: pater Edgar Koning, zuster Susan van Driel, pater Huub Welzen en pater Tom Buitendijk.

Het nieuwe bestuur zal het in de komende drie jaar niet gemakkelijk krijgen, maar gaat toch welgemoed  aan de slag. In vertrouwen op de bezieling van de Heilige Geest, biddend om de voorspraak van Elia en Maria, hopend op uw medeleven en betrokkenheid.

 

9 juni 50 jaar KBO Ruwaard

De Katholieke Bond voor Ouderen is een belangrijke organisatie. Op landelijk en provinciaal niveau zijn de KBO’s met elkaar verenigd om de belangen te behartigen van de ouderen in onze samenleving. Ze laten zien dat ouderen actieve en inspirerende leden van de samenleving kunnen zijn. Ouderen zijn geen kneusjes die er niet meer toe doen, en zeker geen onkostenpost van de samenleving.  De KBO laat zien dat ouderen vol initiatieven zijn, vaak ook ondernemende avonturiers, en vooral: vrijwilligers in kerk en samenleving.  Daarnaast is de KBO ook een ontmoetingsplaats voor nieuwe vriendschappen en  contacten en een gezelligheidsvereniging. De KBO is een hechte pijler in de samenleving. Ouderen leveren een belangrijke bijdrage aan stad en land.

De KBO van de Ruwaard bestaat nu vijftig jaar. Kort na het ontstaan van de Ruwaard werd deze Bond opgericht. In de loop der jaren is de Bond wel wat veranderd. Leden werden ouder, konden niet meer aan alle activiteiten mee doen. Wat bleef was de gezelligheid en vooral het onderling contact. Daarmee behoedt de KBO de ouderen voor eenzaamheid. De feesten van de KBO worden nog steeds zeer trouw bezocht.

50 jaar KBO betekent 50 jaar zorg voor elkaar; 50 jaar aandacht voor een ander; 50 jaar medemenselijkheid. KBO–ers zijn, zoals dat heet, ‘mensenmensen’.  In het Sociaal Cultureel Centrum d’n Iemhof zal de feestdag beginnen met een Eucharistieviering.

 

Wij willen alle KBO-ers van de Ruwaard een prachtige feestdag toe wensen en wij feliciteren van harte het bestuur, het feestcomité en de leden van de KBO met dit schitterende jubileum.

 

 

 

Titus Herdenking

Op woensdag 26 juli vindt van 11.00-16.30 uur de herdenking plaats van Titus Brandsma.

Locatie: Titus Brandsma Memorial, Stijn Buysstraat 11, Nijmegen

 

Voor volledige informatie, klik op deze link.

Voor achtergrond informatie, kunt u hier klikken.