Titus Brandsma Tijdingen

1 – 15 juli  2018

Pastor.Buitendijk@tb-parochie.nl

Pastor.Teubner@tb-parochie.nl

8 juli 2018 - 14e Zondag door het jaar (Mc 6, 1-6)

In het evangelie van deze zondag staan de stadgenoten van Jezus zeer verbaasd over zijn optreden. Als Hij hen onderricht in de synagoge raken zij in verwarring en zeggen tegen elkaar: Waar heeft Hij dat vandaan?

En wat is dat voor een wijsheid die Hem geschonken is? En wat zijn dat voor wonderen, die zijn handen verrichten?”

De stadgenoten van Jezus kunnen Hem niet meer plaatsen. Ja, zij herkennen Hem wel, ze weten nog steeds wel wie Hij is – “Is dat niet de timmerman, de zoon van Maria en de broeder van Jakobus en Jozef en Judas en Simon? en wonen zijn zusters niet hier bij ons?” – maar zij raken geïrriteerd over zijn ‘gedaanteverandering’ en nemen aanstoot aan Hem. Wat is hun irritatie? Waarom nemen zij aanstoot aan Hem? Hij spreekt toch immers wijze woorden, en Hij geneest de mensen om Hem heen. Dat zijn toch enkel goede dingen?! Waar storen zijn stasdgenoten zich dan aan?

Hun irritatie zit enerzijds hierin, dat zij niet snappen hoe Hij zo anders blijkt te zijn, dan zij dachten. Zij begrijpen niet en hoe Hij ineens aan die wijsheid en die kracht om te genezen is gekomen: “Waar heeft Hij dat vandaan?” Anderzijds komt hun irritatie voort uit het feit dat Hij mensen geneest op de Sabbat en zo in hun ogen zondigt tegen de Wet van Mozes. Daarom vertrouwen zij Hem niet, ondanks al die wijsheid en wonderen. Zij vermoeden dat Hij met de kracht van de Satan onreine geesten uitdrijft. Ja, Hij móet wel in de macht van het kwaad zijn. Daarom nemen zij aanstoot aan Hem.

Jezus op zijn beurt staat verwonderd over hun ongeloof, dat zij zich niet toevertrouwen aan Gods werking in Hem. Want alleen als wij op Hem vertrouwen, kan Hij ons het goede kan brengen dat Hij voor ons bereidt. Zonder vertrouwen in Hem vermag Hij niets. Zonder wederkerigheid in vertrouwen kan God niet in ons werken. Dat wij ons toevertrouwen aan Hem die in ons woont, hoe ons leven ook gaat.

15 juli 2018  Hoogfeest van Onze Lieve Vrouw van de Karmel.

 

In de Bijbel wordt de Karmel beschreven als een berggebied vol pracht en schoonheid. Het is niet alleen een bergtop; het is een hele bergrug. Wie op de Karmel vertoeft raakt in verwondering en heilige huiver. De berg Karmel maakt de nabijheid van God voelbaar. De Karmel heeft daardoor als vanzelf een religieuze betekenis: tuin van ontmoeting met de Immer- Nabije. De Karmel brengt ons terug naar het Paradijs. Vanouds hebben Godzoekers de berg Karmel bewoond. Er zijn in zekere zin altijd Karmelieten geweest. De beroemdste is wel de profeet Elia die bij de bron verbleef. Deze bron wordt tot op de dag van vandaag bezocht door joden, christen en moslims.

 

Begin dertiende eeuw waren er kluizenaars op de berg Karmel die ’s zondags samen kwamen in de kapel van Maria. Deze kluizenaars vroegen om een Regel. Die werd hun per brief gegeven. Deze Regelbrief is bron van inspiratie voor alle Karmelgezinde mensen tot op de dag van vandaag.  Vanuit de lekenbeweging van kluizenaars groeide de huidige Karmelorde.  In 1249 werd in Haarlem het eerste klooster gevestigd. In 1890 kwamen de Karmelieten naar Oss. Vanaf 1923 tot nu toe oefenden Karmelieten zielzorg uit in de Karmelparochie.

 

De profetische gestalten van Elia en Maria zijn tot op de dag werkzaam in de parochiegemeenschap. Elia wijst ons op God als bron van leven in gerechtigheid, dienstbaarheid en vrede. Zonder God valt de samenleving uiteen in elkaar bestrijdende groepen en personen. De koude onverschilligheid en de harteloosheid waarmee mensen elkaar bejegenen zijn kenmerken van goddeloosheid.

 

Maria wijs ons op God als bron van geloof en vertrouwen. Geloven dat er toekomst is. Er op vertrouwen dat het goed kan komen met de wereld.  Verlangen naar en bidden om Gods aanwezigheid. Maria opende haar hart voor God en ontving Hem in haar schoot. Met Maria uitzien naar God: het is leven alsof je op de Karmel bent! Daarom vieren we als parochie het patroonsfeest van allen die oprecht naar God zoeken – in zekere zin van alle Karmelieten.

 

Cantors in de vakantieperiode

 

In de vakantieperiode staan een aantal activiteiten op een laag pitje. Dat geldt niet voor de liturgie. De zondagsviering is het hart van het parochiële leven. Ook al zijn de koren op reces, toch zullen we in alle vieringe  zingen. Enkele mensen hebben zich als cantor beschikbaar gesteld om  samen met de organisten de liturgie muzikaal te verzorgen.

 

Graag wil ik het herenkoor Canticum Novum en het Mediorenkoor bedanken voor hun inzet en toewijding om de liturgie van onze parochie   op hoog peil te houden. Op 26 augustus verwachten we weer een mooie viering met Canticum Novum . Op 16 september zullen ons herenkoor en ons mediorenkoor de pontificale mis van monseigneur Gerard de Korte verzorgen. Wij vieren dan het 50- jarig bestaan van onze mooie St Jozefkerk met een feestelijk Mis. Voor nu iedereen een fijne vakantie gewenst.

 

Kerkenwerk – vrijwilligerswerk – gekkenwerk.

 

“Ik ben toch niet gek om me iedere veertien dagen te binden aan een taak in de kerk”,  zei de persoon die ik vroeg om koster te worden.

Even later zei dezelfde persoon: “ Ik vind wel dat alles in de kerk goed geregeld moet zijn. Als alles schots en scheefs staat  is dat toch geen gezicht”. “ Als u koster wordt, hebt u alle gelegenheid om alles recht te zetten zoals het hoort. Een keer in de veertien dagen kunt u gastheer/gastvrouw van de kerk zijn.” “ Ja, ik ben niet gek om me iedere veertien dagen te binden.” Wel kritiek leveren, geen verantwoordelijkheid nemen.

 

“Het herenkoor is toch behoorlijk op leeftijd. Dat kun je goed horen”.

“U kunt de gemiddelde leeftijd behoorlijk verlagen als u komt mee zingen”. “Ja, ik ben niet gek om iedere donderdag te komen repeteren en twee keer per maand te komen zingen”. “Neen, u bent niet gek, maar u levert wel commentaar zonder zelf een bijdrage te leveren”.

 

De kerk zou wel eens wat meer aan diaconie kunnen doen. Niet alleen praten maar ook iets doen. “Als u nou eens mee gaat naar de vergadering van “Met Elkaar” en dan kijkt hoe wij in onze parochie contact kunnen leggen met gezinnen.”

“Ja, ik ben niet gek om iedere maand te gaan vergaderen. Bij mensen aanbellen die ik niet ken, dat doe ik echt niet! ” Maar “wat betekent diaconie als je de mensen om wie het gaat niet wilt ontmoeten”.

 

Vind u het ook gek dat een aantal zaken waarvan iedereen vindt dat ze moeten gebeuren en doorgaan, niet meer lukken? Is vrijwilligerswerk in de kerk echt gekkenwerk?

 

Karmelfeest in de Karmelparochie Titus Brandsma 15 juli

 

Op de plaats waar de oude Paterskerk en het Karmelietenklooster gestaan heeft is nu een klein monumentje geplaats ter herinnering aan    pater Titus Brandsma , ereburger van de stad Oss.

Het is een tastbare herinnering aan deze Karmeliet die zoveel voor de stad Oss betekend heeft.

 

Na de feestelijke viering van het Karmellfeest op 15 juli om 10.00 uur in de kerk zal dat monumentje worden gezegend. Na de viering lopen wij naar het monumentje voor een korte plechtigheid: een zegengebed en een lied. Daarna keren we terug naar de Carmelzaal voor de koffie.

 

Vanwege het Karmelfeest willen we ook een gezamenlijk lunch houden om de band van parochie en Karmel te verstevigen.   Iedereen die van deze broodmaaltijd wil genieten is welkom. De enige voorwaarde is dat u zich opgeeft. Door uw vrijwillige bijdragen kunnen we dit samen zijn bekostigen. De lunch begint om 12.30 uur.

 

 

____________________________________________________________

 

INLEVEREN BIJ DE RECEPTIE

 

Ik geef me op voor de lunch

 

Naam :

 

 

 

 

 

 

 

 

Titus Brandsma Tijdingen

20 mei - 3 juni 2018

Pastor.Buitendijk@tb-parochie.nl

Pastor.Teubner@tb-parochie.nl

27 mei : Hoogfeest Heilige Drie eenheid Mattheus 28, 16 – 20

We hebben de drie grote feesten van de kerk gevierd: Kerstmis, Pasen, Pinksteren. Je zou kunnen zeggen: begin, hoogtepunt, voltooiing.

Het zijn alle drie gebeurtenissen waarin God zich aan ons schenkt:

de menswording, het opstaan tot nieuw en eeuwig leven, het schenken van het nieuwe leven aan heel de schepping. Met deze woorden zijn de woorden Vader, Zoon en Heilige Geest verbonden.  Van het begin af aan hebben de gelovigen zich afgevraagd hoe Vader, Zoon en Heilige Geest zich tot elkaar verhouden. Vragen als: is de mèns Jezus Zoon van God?

Kunnen we dan zeggen dat God op aarde rondwandelde? Komt de Heilige Geest die als een duif op Jezus neerdaalde, als de Geest van de Vader?

In de kerk van de eerste drie eeuwen zijn er hele felle discussies gevoerd.

We moeten oppassen dat we van Vader, Zoon en Geest geen drie goden maken. We willen blijven geloven en belijden dat er één God is. We mogen ook niet zeggen dat God nu eens verschijnt als Vader, dan weer als Zoon en dan weer als de Heilige Geest. Dan heb je wel één God, maar dan heb je niet meer een onderscheid tussen Vader, Zoon en Geest. Alle drie hebben zij een eigen functie  voor ons mensen.  Omstreeks 250 vond de Theophilus van Antiochië het woord Drie-eenheid uit; al gauw nam Tertullianus in Rome het over: Trinitas, Triniteit, Drievuldigheid. Het is geen bijbels woord; het is een woord uit de klassieke filosofie. Wat Drie-eenheid precies betekent is nog steeds een punt van discussie onder de theologen. Toch kunnen we niet meer zonder dat  vreemde woord als we over God praten  Voor de gelovigen   is het een woord om het mysterie van God met verwondering en dankbaarheid te aanbidden. Voor de contemplatieve mensen is het een woord om steeds dieper te schouwen hoe Jezus met de Vader verbonden is; hoe wij mensen door de Geest kunnen worden aangeraakt; hoe Gods scheppende liefde en goedheid in ons dagelijks bestaan kan stromen. God is een Geheim dat zich op veelvuldige wijze openbaart als wij naar  Hem zoeken. Drie-eenheid blijft een mysterieus woord.

3 juni : Hoogfeest van het Heilig Sacrament ( Marcus 14, 12-16, 22-26)

Deze zondag is het sacramentsdag. In onze sacramenten komt God naar ons toe om zich met ons te verenigen. Het sacrament van brood en wijn wil ons vergoddelijken, wil ons omvormen tot lichaam en bloed van Christus, wil ons maken tot zijn Gezalfde. Een sacrament is niet iets dat buiten ons blijft, maar wil ons maken tot wat het zelf is: de komst van God in de wereld. Wijzelf zijn ‘sacrament van Godsontmoeting,’ zei ooit de grote Dominicaanse theoloog Edward Schillebeeckx.

Jezus biedt Zichzelf aan als sacrament van Godsontmoeting, en zegt daarbij tot ons: Doe dit ook, tot mijn gedachtenis. Zeg daadwerkelijk ook: Hier mijn lichaam, hier mijn bloed. Hier mij. Ik ben met mijn leven beschikbaar voor jullie. Weest ook jullie beschikbaar met jullie leven voor elkaar. Hier mij. Door te zeggen: ‘Hier mij’, voegt Jezus zich in in een lange traditie. Abraham zei ‘Hier mij’ tot God, toen Deze hem vroeg om Isaac te offeren. Samuel antwoordde met ‘Hier mij’ toen God hem riep Hem te dienen. Maria zei ‘Hier mij’ – mij geschiede naar uw woord. Jezus zei tijdens het laatste Avondmaal: ‘Hier mijn lichaam, hier mijn bloed.’ Allemaal antwoordden zij op een roeping van God uit, op Zijn komst in hun leven. Hier mij zeggen is God antwoorden met je leven. Niet wij, maar Hij heeft het initiatief. Hij is de Eerste die tot ons zegt: ‘Hier Mij’, Ik ben er voor jou, Ik bied mij aan jou aan om er voor jou te zijn. Wij kunnen enkel maar antwoorden op Gods Zelfgave met onze eigen zelfgave: Hier mij, ik ben, net als Jezus, beschikbaar voor U God en voor mijn naaste.

Als ook wij, ter nagedachtenis aan Jezus, ‘Hier mijn lichaam, hier mijn bloed’ durven zeggen, worden ook wij sacrament van Godsontmoeting voor elkaar. Want in onze zelfaanbieding aan God, kan Hij niet anders dan in ons gaan werken en beminnen en vergeven. Dan werken en beminnen en vergeven wijzelf niet langer - zo voorwaardelijk en met mondjesmaat -  maar dan zal Hij onvoorwaardelijk in ons opstaan en aan het licht komen.

Dat ook wij Jezus’ voorbeeld volgen wanneer wij ter communie gaan, en onszelf aanbieden aan God, zoals het brood en de wijn die op het altaar liggen, en onszelf weer één met God terug mogen ontvangen als lichaam en bloed van Christus, zijn Gezalfde in wie Hij welbehagen heeft.

De wind die ons vooruit jaagt

De Geest is de wind die ons vooruit jaagt,

die ons gaande houdt,

die ons pelgrims en vreemdelingen doet voelen

en die niet toestaat dat we op onze lauweren rusten

en een “zittend “volk worden.

Paus Franciscus, 31 mei 2017

14 mei 1948 Jeruzalem, stad van vrede 14 mei 2018

Ik geloof niet dat er een stad is die meer internationaal is dan Jeruzalem.

Meer nog: ik geloof niet dat er een stad is die hemel en aarde zo kan verbinden als Jerusalem. Hier komen drie wereldgodsdiensten samen.

Ik geloof niet dat er stad is die meer tot de verbeelding spreekt dan Jeruzalem.  We spreken van het hemelse Jeruzalem. Iedere katholiek kerk verbeeldt Jeruzalem. Jeruzalem is een hemelse stad waar mensen naar verlangen omdat God er zelf het licht is, omdat God er zelf rond gaat om tranen van de ogen af te wissen, om te troosten en gelukkig te maken. “Heden zij uw verblijfplaats in Jeruzalem”,  wensen we onze doden toe.

Vandaag – 14 mei - viert de staat Israël zijn 70e verjaardag.  Dat is een gelukwens waard. Morgen  gedenkt de Palestijnse bevolking dat ze 70 jaar  geleden verdreven zijn uit hun voorvaderlijke land.  Dat mogen we niet vergeten. Het hoort bij de dingen die de mensen zich altijd moeten herinneren.  De Palestijnse of Arabische christenen in Jeruzalem zijn de meest getroffen bevolkingsgroep.

Vandaag 14 mei is er groots feest gevierd in Jeruzalem ; vandaag 14 mei zijn ruim vijftig Palestijnen gedood en honderden gewond. De strijd om het aardse Jeruzalem is hevig. De Joodse muur die grotendeels gebouwd is op Palestijns gebied spreekt alles tegen wat Jeruzalem kan zijn. De katholieke kerk heeft bij monde van paus Paulus VI  de suggestie gedaan om Jeruzalem onder internationaal bewind te brengen. Waar mensen geen woorden meer met elkaar spreken vallen er doden. Het  gebed om vrede van Jezus over Jeruzalem mag zeker deze dagen niet verstommen. Bid om vrede voor deze stad!

Jubileumfeest 8 juni 2018  14.30 – 17.00 uur  Vijftig jarige bruiloften

Bij gelegenheid van het vijftigjarig bestaan van onze St Jozefkerk nodigen we graag alle vijftigjarige bruidsparen uit van de parochie. Niet alle bruidsparen zijn in deze kerk getrouwd. Ook die elders getrouwd zijn, zijn van harte welkom. 1968 was een roerig jaar.  In dat jaar begon er veel te schuiven in kerk en maatschappij.  Wat tot dan toe altijd vanzelfsprekend was, wierp nu existentiële vragen op.  Existentieel was een woord dat toen vaak gebruikt werd.  Trouwen deed je niet zo maar! Sommige mensen vieren het feest op de dag van hun burgerlijk huwelijk; anderen op de dag van het kerkelijke huwelijk.  Mensen die in 1968 burgerlijk gehuwd zijn en in 1969 kerkelijk,  zijn van harte welkom.  De bedoeling is samen een gezellige middag te beleven en even terug te blikken op het jaar dat uw huwelijksgeluk begon. Graag opgave: bruidsparenjozefkerk@mail.com  of bij de receptie.

 

Reisgenoten gezocht! Lourdes- Fatima – Santiago!

De Karmelparochie van Boxmeer gaat op reis. Er zijn nog 10 plaatsten beschikbaar.  Zij nodigen ons uit mee te gaan.  Tijdstip: 12 daagse inspiratiereis: van 7 t/m 19 september 2018.

Vervoer: Luxe touringcar.  Verblijf: in goede ***hotels.

Hoofdbestemmingen: Lourdes- Fatima – Santiago.

Verder bezoeken we o.a.: Bordeaux, Burgos, Léon, O Cebreiro, Rocamadour, Salamanca en Nevers.

Begeleiding: de reis staat onder pastorale leiding van pastor Luc Janssen, logistieke leiding van Kees Thijssen en verpleegkundige leiding van Marion Loermans.

Kosten: € 1199,- op basis van half pension en tweepersoonskamer.

Wie kan er mee ?: -mensen die gezond en goed ter been zijn.

Bijzonderheden:

- iedereen die wil loopt een stukje ( 2 km) van de Camino

- bezoek klooster van Samos en Portomarin

- bezoek heiligdom Bom Jesus do Monte

- zondag 9 sept. eucharistieviering en bezoek

Kartuizerklooster in Miraflores

- aansluiten bij pelgrimsmis in kathedraal Santiago

- lichtprocessies in Fatiama en Lourdes

- zondag 16 sept. eucharistieviering in Lourdes

Inlichtingen: Kees Thijssen, tel.: 0485- 573162;

 

email: keesthijssen@hetnet.nl