Titus Brandsma Tijdingen

7 – 21 mei   2017

Pastor.Buitendijk@tb-parochie.nl

Pastor.Teubner@tb-parochie.nl

 

Ineke Broers draagt het stokje over aan Hélène Verbunt.

Ineke Broers is 22 jaar lang voorzitter geweest van het liturgisch beraad.  Eerst in de Scheppingskerk, later in de met de St. Jozefkerk gefuseerde Titus Brandsmaparochie.  In de vergadering van het Liturgische Beraad op 24 april 2017 heeft zij het voorzitterschap overgedragen aan Hélène Verbunt die als bestuurslid van onze parochie de begeleidster is van alle medewerkers in de liturgie.

Bij een terugblik op de afgelopen 22 jaar kan alleen maar geconstateerd worden dat Ineke met toewijding en met inzet van al haar krachten het liturgische leven in onze parochie op vele wijzen gediend heeft. Heel veel werk heeft zij verricht op de achtergrond. Het is juist het ongezien werk van Ineke dat er toe bijdraagt om iedere viering zo waardig en mooi mogelijke te laten verlopen. Haar enorme ervaring heeft Ineke met alle leden van het beraad willen delen en de laatste tijd vooral met haar opvolgster Hélène.

Om toch een paar dingen te noemen: zij coördineert het liturgierooster en zorgt er voor dat alle medewerkers een taak krijgen ; zij heeft de leiding over de Titaantjes ; zij zingt mee in het gelegenheidskoor.  Deze werkzaamheden zal zij blijven voort zetten.  Een aantal dingen die in het verleden veel werk en tijd vroegen, stoot zij af.  Het korenoverleg, de jubilea van koorleden,  het voorzitterschap  van het Beraad. Zij blijft gelukkig wel ‘gewoon ’lid van het Beraad.

Enkele karakteristieke dingen die aan de rand van de liturgie staan , deed zij met zusterlijke , bijna moederlijke zorg:  soep en kerst – of paasbrood tussen de vieringen voor de kosters, de dirigenten en  de pastores.  Ook mogen we niet vergeten de persoonlijke en geestige speeches die zij hiel bij het uitreiken van  onderscheidingen.

“Er zal een tijd komen dat mensen zich terug moeten trekken, wegens gezondheid”, schrijft Ineke zelf. Terugtrekken is wat teveel gezegd, maar Ineke is wel bereid enige taken over te dragen. We mogen haar van harte danken voor haar begeleidende en leidende rol in het leven van de parochie.

 

R.J.M Kerssemakers , de nieuwe pastoor van de Willibrordparochie

Op  zondag 7 mei 2017 zal de heer Ronald Kerssemakers geïnstalleerd worden als pastoor van de H. Willibrordparochie. In de Eucharistieviering zal vicaris R.  van den Hout voorgaan en de installatie verrichten. In onze parochie wordt gebed gevraagd voor de nieuwe pastoor van de Grote kerk. Ik spreek de hoop uit dat hij zich spoedig zal thuis voelen in de Osse kerkelijke en burgerlijke samenleving.

 

Kapittel van de Karmelieten in Denekamp van 17 – 21 mei 230-17

Een kapittel is een driejaarlijkse samenkomst van de zusters en de broeders van de Karmelorde  (1) om het religieuze leven en het welzijn van de leden te bespreken,(2)  om onze werkzaamheden en projecten kritisch te bekijken en (3) om een nieuw bestuur te kiezen voor de Karmelprovincie.  Het kapittel wordt gehouden op een rustige plek en in een goede accommodatie. De sfeer op zo’n kapittel is hartelijk en coöperatief. Al met al is het toch wel hard werken. De zusters en broeders worden ouder, nemen af in aantal , verliezen ook aan werkkracht. Toch willen we vitaliteit behouden en onze roeping gestalte geven. Daartoe zoeken we steeds meer verbinding met leken karmelieten die in onze roeping delen en die kunnen deelnemen aan onze werkzaamheden.

Wereldwijd groeit de Orde. We zijn – op Oceanië en Antartica  na -  in alle continenten aanwezig.  In Azië en Afrika gaat het om kleine en levenskrachtige groepen; in West Europa en in Noord Amerika krimpen de aantallen.

In 1963 telde de Orde 2700 leden; in 2017 een krappe 2000.

 

In de wereldkerk behoort de Orde tot de  ‘kleintjes’.  Desondanks staat de Orde stevig geworteld in de Kerk omdat zij haar kracht puit uit de voorbeeldfiguren van de profeet Elias en van Maria, onze zuster in het geloof. Uitzien naar Gods komen in deze wereld en leven in Gods Tegenwoordigheid vragen om een biddend leven en om  een contemplatieve manier van in de wereld staan. Het is de opdracht van de Karmel om deze leefwijze voor te leven.

 

 

 

14 mei Vijfde zondag door het jaar   (Handelingen 6,1-17

Gebruikelijk krijgt u een inleiding op het evangelie van de zondag.  Dit keer niet.  Ook de eerste lezing verdient aandacht.  We hebben weleens de neiging om de oerkerk van Jeruzalem te idealiseren. Lucas , de auteur van de Handelingen, geeft twee keer een beschrijving van de gemeenschap waarvan je kunt denken : “Was dat ook vandaag maar waar”.  Lucas is ook heel eerlijk.

Hij beschrijft ook hoe moeilijk het is om samen kerk te zijn. Ook in de oerkerk waren er partijen die niet met elkaar door een deur konden.   De oerkerk kende twee groepen: de Hellenisten en de Hebreeën. De Hebreeën waren joden die vanouds in Judea of in Jeruzalem woonden.  Zij waren afkomstig uit het joodse stamland. Je zou kunnen denken aan farizeeërs die door de prediking van de apostelen tot geloof in Jezus als de Messias  waren bekeerd.

De Hellenisten waren ook wel Joden,  maar zij waren afkomstig uit alle streken onder hemel. In het Pinksterverhaal worden 17 volken genoemd. Die Hellenisten waren Grieks sprekende Joden. (Grieks was toen wat het Engels nu is. Iedereen spreekt het voldoende om zich te kunnen redden. ) Zij woonden dan nu wel in Jeruzalem, maar hadden niet de binding met de tempel  of met de uitleg van de Joodse Wet (Thora) zoals de Judese Joden. Ook zij worden geraakt door het verhaal van Jezus , de Gekruisigde en Opgestane Heer.

Een van de meest in het oog springende punten van de oerkerk was dat er geen armen onder hen waren, dat niemand iets tekort kwam maar kreeg wat hij behoefde, dat bezit gemeenschappelijk was.  De weduwen – de meest kwetsbare groep – werden door de gemeenschap ondersteund.  Precies in deze diaconale taak groeit er verdeeldheid. Eén groep wordt voorgetrokken; de andere achtergesteld.  De apostelen hebben het er zó druk mee om de partijen tevreden te stellen dat ze een vergadering bijeen roepen om een oplossing te vinden.  De diaconie vroeg te veel tijd van de verkondiging. Daarom stelden ze het oudste en eerste ambt in de kerk in: het ambt van  diaken, van de Caritas.  Daarmee gaven ze aan dat Diaconie even wezenlijk bij de kerk behoort als Verkondiging en Liturgie. Ook nu nog heeft  een bisschop (apostel) een kring van diaken en priesters naast zich.  Tot in de vijfde eeuw werden de bisschoppen van Rome meestal gekozen uit de kring van de diakens.  Misschien ligt de toekomst van de kerk meer in de Caritas dan in de Liturgie. Deze vraag mag de kerk van vandaag niet uit de weg gaan.  Dat er verdeeldheid is in de diaconie:  Ach, dat was in de oerkerk ook al zo!

 

21 mei Zesde zondag door het jaar. (Johannes 10,1-10)

De wereld die de Geest van God niet kan ontvangen, staat voor het leven van de mens die leeft volgens zijn eigen logica en eigen wil. Dat is de wereld van: voor niets gaat de zon op, wij tegen zij, de goeden tegen de slechten; de wereld van ‘eigen schuld dikke bult’ en de wereld van ‘ik heb recht’ op dit en dat en zus of zo; de wereld van ‘voor wat hoort wat’, ….

Met die wereld van onze eigen logica en eigen wil maakt Jezus korte metten, als Hij de tempel schoonveegt en verontwaardigd uitroept: ‘Weg met dit alles! Maak van het huis van mijn Vader geen markthal.’ Manipuleer niet met Mij ne ook niet met jezelf, met de ander en met mijn schepping. Dit enige vraagt Hij ons te doen: ‘Als je Mij liefhebt, houd je dan aan mijn geboden, die getuigen van de Geest van de waarheid. De geboden van Jezus die van Gods Geest getuigen, die komen alle voort uit het grote liefdegebod: ‘Heb elkaar lief zoals Ik jullie liefheb.’ Of, in duidelijker woorden: ‘Doe aan een ander niet iets, wat jij niet wilt dat jou wordt aangedaan.’ Of, positief geformuleerd: Ga zo met een ander om zoals jij wilt dat deze met jou zal omgaan. Dat is de boodschap van de Bijbel in één zin. De rest is commentaar.

‘Als je Mij liefhebt, houd je dan aan mijn geboden.’ Het woord ‘gebod’ klinkt altijd wat zwaar. Als iets wat moeilijk is om je aan te houden. Maar het gebod waar Jezus het over heeft is het grote gebod van de liefde. Alle andere geboden komen uit dat ene gebod voort en zijn dus liefdesgeboden. Je zou de geboden die God ons geeft, kunnen zien als ruimtes die het mogelijk maken om jezelf en de ander en de schepping vruchtbaar te ontmoeten. Geboden geven grenzen aan. Door Gods grenzen te respecteren ontstaat er een binnenruimte die veiligheid en rust biedt; die je uitnodigt om daarbinnen te treden en jezelf te geven zoals je gegeven wordt - met al je mogelijkheden en je beperktheden; een ruimte om er samen te verschijnen voor Gods gelaat en erin uit te groeien tot Gods volk, tot één volk waarin niemand buitengesloten wordt.

 

Jezus’ geboden onderhouden is dagelijks werk. Het is het werk van de Liefde. Het is het werk van God zelf. Aan ons is het om de Liefde niet te hinderen. Dat hinderen wordt al minder, als we ons dagelijks bewust worden van onze eigen logica en eigenwilligheid. En als we, elke keer als we daar tegenaan lopen, proberen onszelf te relativeren. Opdat geschieden kan waar wij dagelijks om bidden: dat Uw koninkrijk toch komen zal en Uw wil geschiede, i.p.v. de mijne.

 

 

 

 

 

 

Zondag 11 juni  “Ontheemd zijn”

Het Diaconaal Beraad van de Titus Brandsmaparochie organiseert in samenwerking met de Stichting Oss verwelkomt Vluchtelingen en het Poëzie Podium Oss een optreden waarin de verhalen van de Syrische statushouders samenkomen met de gedichten van de dichters aangesloten bij het podium. Onder de Titel “Ontheemd” zullen de verhalen van Syrische mensen door hen zelf verteld worden of  door de dichters in proza of poëzie voorgedragen worden. Dit alles wordt omlijst met muziek van het Gitaarensemble “Chitarra Divertimento” van de Muzelinck en mogelijk ook door muzikale statushouders..

Het optreden vindt plaats in de kerkzaal van de St. Jozefkerk. Het begint om 12.00 uur en duurt tot ongeveer 13.30 u.  De toegang is gratis. Een vrijwillige bijdrage wordt op prijs gesteld.

 

Na afloop is er koffie met iets lekkers