Zin in Film vernieuwd.

Met ingang van dit seizoen komt Zin in Film met een nieuwe concept.

Na vijf jaar was men toe aan aanpassing aan deze tijd, aan de veranderde omstandigheden en aan de wensen vanuit de bezoekers.

Wat is er veranderd?

In de Carmelzaal van de Titus Brandsmaparochie is een nieuwe locatie gevonden die voldoet aan de behoeften. De nieuw aangelegde apparatuur garandeert een storingsvrij en  rustig beeld en een goed geluid.

In de Titus Brandsmaparochie zijn alle vormings-, bezinningsmomenten en cursussen gratis toegankelijk. Dit geldt ook voor Zin in Film. Wel staat er een mandje voor vrijwillige bijdragen, ook voor het lenen van de Dvd’s van eerder vertoonde films.

Omdat het tijdstip van de vrijdagavond voor veel mensen een te hoge drempel bleek is men verhuisd naar de donderdagmiddag, 14.00 uur. Er blijft een pauze met (gratis) koffie en thee. Ook kan men blijven napraten, men kan maar hoeft niet te reageren op wat hij/ zij heeft gezien.

Een belangrijke verandering bestaat uit het feit dat niet lang van tevoren bekend is welke film wordt gedraaid. Men kan zó inspelen op de actualiteit, het jaargetijde, feesten en/of de voorkeur van de bezoekers.

Verdere informatie, onder andere over data, tijdstippen en titels van films, is te vinden op de website van de Titus Brandsmaparochie, www.titusbrandsmaparochieoss.nl, bij de receptie, tel.: 0412-622164 en in parochieblad en Titus- Tijdingen.

 

De komende twee data zijn al bekend: 25 januari, dan wordt de film ‘Wild’ vertoond, en 22 februari 2018.

 

Titus Brandsma Tijdingen

14 januari - 28 januari 2018

Pastor.Buitendijk@tb-parochie.nl

Pastor.Teubner@tb-parochie.nl

21 januari (Marcus 1,14-20)

Deze zondag horen we over het begin van het optreden van Jezus in Galilea. Hij verkondigt aan ieder die het maar horen wil: ‘De tijd is vervuld. Naderend is het koningschap van God. Bekeer je, en geloof in de goede boodschap!’ Wat is nu de goede boodschap? Het goede nieuws is dat de tijd vervuld is, volgemaakt is! Waarmee is de tijd vervolmaakt? Met de nadering van Gods koningschap. Dat is de goede boodschap die Jezus verkondigt. Verheug je, want er is goed nieuws: God is hier en nu nabij. Hij vult de tijd van je leven, als je je toevertrouwt aan zijn nabijheid. Want, zegt Jezus: zijn nabijheid hangt af van jouw toekeer tot Hem en jouw vertrouwen in Hem. ‘Bekeer je, en geloof in de goede boodschap!’

Dit is het springende punt. Als wij ons niet toekeren naar God en ons toevertrouwen in al ons doen en laten aan Hem, dan is deze goede boodschap van Jezus om niet, dan is Hij tevergeefs voor ons gestorven. En dan leven ook wij tevergeefs, want precies deze goede boodschap wórden en léven, maakt ons tot christenen. Deze boodschap van Jezus roept ons op om Hem achterna gaan, zoals de eerste leerlingen deden. Hem volgen betekent: je toekeren tot zijn Vader die ook onze Vader is, en in al je doen en laten jezelf aan Hem aanbieden: ‘Hier mij, mij geschiede naar jouw believen.’ En dan eenvoudig vertrouwen dat God zal werken in jouw werken. Want Hij kán en wil niets liever dan in ons werken om zo zijn koninkrijk vorm te geven onder ons.

Dat deden ook de eerste leerlingen. Zij lieten hun eigen vader en hun eigen werk achter, om thuis te komen bij de hemelse Vader, die daardoor zijn werk in hen kon voltrekken. Zo werden zij de leerlingen van Jezus, en door God veranderd tot vissers van mensen. Moesten zij veel achterlaten? Nee, een boot en wat netten.

Maar vooral hun ik-gerichte eigenmachtigheid en eigenwilligheid. Van Jezus leerden ze in al hun doen en laten het oog gericht te houden op de Vader, met Hem biddend: ‘Uw wil geschiede op aarde zoals in de hemel.’

 

28 januari (Marcus 1,21-28)

 

Nadat Jezus enkele vissers geroepen heeft om Hem te volgen en vissers van mensen te worden, kan Hij beginnen met zijn optreden in het openbaar. Zijn eerste optreden is op een sabbat in de synagoge van Kafarnaum. Hij treedt op als leraar. Iedere Joodse man mag in de synagoge het woord voeren.

Niet alleen de Schriftgeleerden die erkend zijn. Ook zij zijn zo begonnen. Door op te treden gaan mensen naar je luisteren en krijg je gezag. Veel Schriftgeleerden die al langer optraden, werden wel erkend als ‘gezag’ hebbend, maar hun leer was niet meer verfrissend, opwekkend en aantrekkelijk.

Zij legden de Schrift onbegrijpelijk uit, legden nadruk op wetten en regels, dreigden met uitsluiting uit de gemeenschap, legden lasten op zonder zelf lasten te dragen. Maar nu ineens ….. een Leraar met gezag. Gezag dat van binnenuit kwam, dat authentiek was, dat mensen aan elkaar bond, dat mensen hoop, troost en verlichting gaf. Marcus heeft niet opgetekend wat Jezus gezegd heeft. Zijn woorden zijn niet bewaard. maar wel zijn daden. Voor Jezus - en voor ieder die authentiek is - zijn woorden en daden één. In de synagoge is een man die bezeten is door een onreine geest. Wij weten niet precies wat we daaronder moeten verstaan. Depressies, obsessies, of andere psychische kwalen. Maar die geest voelt wel aan dat de uitstraling van Jezus’ persoon en de werking van zijn woord voor hem een bedreiging zijn. De onreine geest voelt zich bedreigd door de heel makende en reinigende kracht. “Jij bent de Heilige Gods”, schreeuwt hij. Jezus ontkent dat niet, maar gebiedt hem te zwijgen. Wie Jezus ten diepste is, komt aan het licht aan het einde van het verhaal van Marcus: de zoon van God die sterven en verrijzen zal.

Volgens sommige psychologen lijdt een kwart tot een derde van de Nederlandse bevolking aan een psychische kwaal. Door gesprek en medicatie kunnen mensen met hun kwalen leven. Waarom zou het in onze tijd niet waar zijn dat geloof in Jezus en zijn boodschap genezend kan zijn. Jezus leert ons met gezag dat alle mensen in Gods ogen beminnenswaardig zijn en dat wij elkaar daarom als zussen en broers moeten liefhebben. Liefhebben houdt ook in: elkaar verdragen, vergeven, nieuwe kansen bieden. De heel makende geest die van Jezus uitgaat kan ook vandaag krachtiger zijn dan de verwarrende geesten waaraan mensen lijden en die daardoor niet meer tot zichzelf kunnen komen.

Jezus’ boodschap is ook vandaag aantrekkelijk, verfrissend en opwekkend. Het is onze roeping erin te geloven en dat geloof metterdaad te laten zien.

15 Januari: 2018, 19.30 – 21.30 uur:

Bijeenkomst van het Liturgisch Beraad

In het Liturgisch Beraad wordt onder leiding van mevr.  Hélène Verbunt terug gekeken op de afgelopen periode en op de vieringen die we gehouden hebben.  Ook al mogen we in het algemeen  tevreden zijn over de voorbije Advents- en Kerstperiode , toch zijn er altijd verbeterpunten, zorgpunten en aandachtspunten te vinden. Daarnaast ontwikkelt het Liturgisch Beraad voorstellen voor de toekomst: planning van het rooster, nieuwe initiatieven,  gastkoren, enz. Het Parochiebestuur en het Pastoraal Team leggen hun ideeën voor aan het Liturgisch Beraad. Ook de groepen die liturgie uit voeren zoals koren, lectoren, kosters komen aan het woord.  Samen komen we, indien nodig, in eensgezindheid tot besluiten. Vrijwilligers dragen op deze manier het liturgisch leven in de parochie. De eredienst is voor de kerk een top-activiteit. In de liturgie toont zich de kerk als vierende geloofsgemeenschap. Liturgie behoort de hoogste kwaliteit te hebben. Dan is de kerk aantrekkelijk en inspirerend. (zie verder bij  26 januari)

16 januari 2018: 19.30 – 21.30  uur Bijeenkomst van het Parochiebestuur.

Naast de gebruikelijke onderwerpen (hoe staat het met de liturgie, het pastoraat, de diaconie, de vorming en toerusting, de gemeenschapsopbouw, de financiën  en de zorg voor het kerkgebouw) zullen we ons speciaal bezig houden met de voorbereiding van het bezoek van het bestuur aan de bisschop op 30 januari 2018.

De bisschop zal op 18 mei en 16 september 2018 in onze parochie aanwezig zijn.  Het is daarom goed dat wij de Titus Brandsmaparochie aan hem presenteren.

17 januari 2018 : Dag van het Jodendom.

In 2008 hebben de Nederlandse bisschoppen de 17e januari als de jaarlijks terugkerende datum voor deze bijzondere dag bepaald. Op deze dag wil de kerk haar speciale en onlosmakelijke band met het jodendom gedenken. De christelijke kerk zelf is geënt op de joodse stam.  In spirituele zin zijn wij allen ‘joods’. Op zondag 14 januari is er een studiemiddag in Den Bosch. Christenen en joden zullen elkaar ontmoeten om samen in gesprek te gaan over de ontwikkelingen en betrekkingen op het godsdienstig vlak. Joden zijn onze oudste zusters en broeders in het geloof in de Ene God en Vader door Wie alles geschapen is.  In onze parochie zal deze dag niet erg opvallen.

Toch is het goed te bedenken dat er in Oss enkele joodse monumenten staan, dat Oss een rijke joodse geschiedenis heeft, dat er in Oss een joods kerkhof is, een heilige plek ter gedachtenis. Zeker mogen we niet vergeten dat er in Oss veel struikelstenen zijn. Koperen naamplaatsjes met namen van joodse bewoners en burgers die tijdens de oorlog zijn weggevoerd  om nooit meer terug te komen. Misschien kunnen we volgend jaar wat meer aandacht besteden aan deze belangrijke dag van het Jodendom, 17 januari 2019.

26 januari 2018 Vrijwilligersfeest  in onze Titus Brandsmaparochie.

In de kerk van vroeger had je ‘de pastoor en de kapelaans’, ‘de huishoudster’, het kerk- en schoolbestuur’, ‘de koster’ en  dan een hele tijd niets en dan pas de parochianen. Het kerkvolk had niets te vertellen en  hoefde alleen maar te luisteren. Die volkskerk is voorbij. Dat betekent twee dingen: de massale kerkgang van vroeger ( 95 % ) komt niet meer terug. En: het kerkvolk is mondig geworden en wil ook meespreken  en meebeslissen in het kerkelijk leven. Vele vrijwilligers gingen en gaan het kerkelijke leven actief dragen. Mensen zijn bewust geworden van hun eigen roeping en zending binnen de kerk en naar de samenleving toe. Langzamerhand evolueerde de volkskerk naar een kerk van en voor vrijwilligers. En hier komt een gevaar naar voren: de kerk wordt een in zichzelf gesloten groep. Een groep mensen die op hun manier en naar hun maat en mogelijkheden kerk zijn.

Zo kan het gebeuren dat een gemeenschap de band verliest met de wijdere kerkgemeenschap en met de samenleving.

Op de Algemene Parochie Avond merkte een parochiaan op, dat wij de ervaringen van toegewijde leken niet verloren mogen laten gaan. Een zeer juiste opmerking. Leken hebben vanuit hun beroeps- en levenservaring kennis van zaken die voor een parochie van grote dienst kunnen zijn. Veel mensen die een Pastorale School hebben gevolgd hebben extra kundigheid verworven. Leerkrachten kunnen op het gebied van catechese veel betekenen. Mensen met een ruim en gevoelig  hart kunnen uitstekend bezoekwerk doen aan ouderen en zieken. Hulp bij rouwverwerking is een mooie taak.  Vieringen leiden in tehuizen is een dankbaar werk. Mensen met een scherpe blik in samenlevings-vraagstukken kunnen  die diaconale mentaliteit van onze parochie versterken en  banden onderhouden met “Met elkaar” ( Voorheen Prota ). Daarnaast zijn er ook veel praktische binnen-kerkelijke taken: kosters, koorzangers,  bloemengroep, gastheren en – vrouwen, website redacteuren, postbezorgers. Iedere kleine taak is een bijdrage aan het geheel van een vitale parochie die ook naar buiten toe een gezicht heeft. Soms houdt een vrijwilliger op wegens gezondheid of leeftijd. Vaak neemt een andere vrijwilliger het over. Zou het niet anders kunnen: een vrijwilliger die wil stoppen kijkt uit naar zijn opvolger! Liefst jonger dan zij/ hij? Leken met ervaring die hun talenten willen inzetten kunnen ruim aan bod komen. Zij zijn uiterst welkom.

Op 26 januari 2018 vieren wij ons vrijwilligersfeest: dat wil zeggen we danken elkaar voor onze inzet; we wensen elkaar een goed nieuwe werkjaar toe; we heffen het glas op onze gezondheid en nemen er nog een om het af te leren. We maken er een gezellige avond van en gaan vrolijk verder.

IEDEREEN DIE VRIJWILLIGERSWERK IN DE KERK DOET IS OM 19.30 UUR WELKOM. KOMT ALLEN.

Communie aan huis

In iedere Eucharistieviering worden hosties geconsacreerd om aan mensen die vanwege ouderdom of ziekte niet aan de Mis kunnen deelnemen, de Communie thuis te brengen.  Onze parochie telt veel ouderen en ook een flink aantal mensen die aan huis gebonden zijn.  Wij willen het mogelijk maken om eens in de maand de Communie bij u thuis te komen brengen.  Mevr. Thea Wagemakers en pastor Tom Buitendijk willen dat graag doen.  U kunt zich daarvoor opgeven. Telefonisch of met een briefje naar de parochie.  Dan maakt één van ons beiden een afspraak met u.  We willen proberen de eerste vrijdagen van de maand daarvoor vrij te houden. In een korte gebedsdienst kunt u dan de Communie ontvangen. Dan bent u verbonden met God, met de parochiegemeenschap en met hen die u dierbaar zijn.  De Communie thuis ontvangen is een bron van sterkte, goede moed en troost.

De zalig verklaring van de monniken van Tibhirine

Des hommes en des Dieux .

De kerkgeschiedenis wordt vaak beschreven aan de hand van pausen en bisschoppen. Toch is er ook een andere lijn: die van de martelaren. Ook zij schrijven geschiedenis. Jezus’ sterven is een marteldood. In navolging van hem stierf Stephanus, de eerste bloedgetuige. Later volgen er meer. De kerk in het Romeinse Rijk werd in tijden van vervolging door de overheid ‘ kerk van martelaren’.  Pas als rond 300 het christendom staatsgodsdienst wordt, wordt dat anders. Soms zelfs zo dat de kerk zelf slachtoffers maakt door afwijzing, uitsluiting en vervolging. Ten tijde van de inquisitie en de reformatie heeft de kerk zelf mensen tot martelaar gemaakt.

Bij de opkomst van seculiere ideologieën zoals het communisme, nationaal socialisme en het kapitalisme worden christenen die weerstand bieden weer vervolgd. Titus Brandsma en Dietrich Bonhoeffer zijn sprekende voorbeelden. Maar ook bisschop Oscar Romero. Ook worden in veel landen mensen gedood puur en alleen al omdat ze christen zijn.

Hoezeer de Islam godsdienst van de vrede wil zijn, toch zijn er binnen de islam groeperingen die wegens hun afkeer van christenen tot vervolging overgaan.  Tijdens een 10-jarig gewapend conflict, dat begon in 1992, tussen regeringstroepen en extremistische islamitische rebellengroepen in Algerije, vielen destijds duizenden doden. Mensenrechtengroepen meldden dat minstens 44.000 mensen, voornamelijk burgers, werden gedood in de oorlog tussen extremistische rebellen en Algerijnse regeringstroepen.

Onder de slachtoffers waren 19 religieuzen. Zeven Trappistenmonniken van het klooster in Tibhirine bleven in Algerije, ondanks dat ze wisten dat hun leven in gevaar was als ze daar bleven. De Franse pater en prior van het klooster, Christian de Cherge had bijna drie jaar voor zijn dood geschreven, dat hij en de andere monniken bereid waren te sterven voor het volk van Algerije. De priesters en religieuzen die zalig zullen worden verklaard, stierven tussen 1993 en 1996.

Ook Bisschop Claverie werd geprezen om zijn persoonlijke moed en langdurige inspanningen tijdens de gewelddadigheden in Noord-Afrikaanse land en de dialoog tussen moslims en christenen te bevorderen. De bisschop, was een in Algerije geboren Fransman, hij droeg bij aan de vorming van de eerste mensenrechtenliga in Algerije.

In 2010 werd het verhaal van de monniken van Tibhirine verfilmd in de Franstalige film ‘Des Hommes et des Dieux”. Door deze film werd het verhaal van de monniken wereldwijd bekend en de film won diverse prijzen, waaronder de hoofdprijs op het Filmfestival van Cannes in 2010. In de film is te zien hoe de Franse monniken werken en leven in Algerije midden in het oorlogsgeweld. Later zal blijken dat hun verblijf, ondanks de goede werken, hen fataal zal worden. In 1996 werden de monniken gekidnapt en vermoord.

Misschien komt er in de parochie nog wel eens een goede gelegenheid om deze indrukwekkende film samen te bekijken.

. Deze 'Dag van het Jodendom' is ca

Op