Titus Brandsma Tijdingen

23 april – 7 mei 2017

Pastor.Buitendijk@tb-parochie.nl

Pastor.Teubner@tb-parochie.nl

30 april Derde zondag van Pasen – Lucas 24, 13-35

Het prachtige Emmaüsverhaal is misschien wel het mooiste Paasverhaal dat ons wordt aangeboden in de Schrift. Alleen de evangelist Lucas vertelt het ons. Het is een verhaal van teleurstelling en van hoop; een verhaal van terug verlangen naar het verleden en van open worden voor de toekomst; een verhaal van niet herkennen en van ineens zeker weten: “Ja, Hij is de levende die wij voor dood hielden. Ja, Hij geeft zich opnieuw te kennen.” Het is een verhaal van op weg zijn en van thuis komen bij de maaltijd. Kleopas en zijn gezel – zouden wij het kunnen zijn? - gaan teleurgesteld naar huis terug. Nu hun Meester en Leraar gekruisigd en begraven is, is er geen reden om nog te hopen op bevrijding. Wij kennen dat wel: als ons geloof en ons gebed niet bieden wat wij er van verwachten dan geven we het gauw op. “Geloven helpt niet. Je staat er alleen voor”, denken we dan. Ineens is er iemand die een gesprek begint. Die vraagt: waarom zo bedrukt? Iemand die ruimte biedt om je verhaal te vertellen. De vreemdeling die ineens mee loopt legt dezelfde Schriften anders uit. Hij opent nieuwe wegen en perspectieven. Gods belofte van leven is sterker dan de dood! Thuis aangekomen doet de vreemdeling alsof hij verder wil gaan. Maar de Emmaüsgangers nodigen Hem uit voor een maaltijd. Als het brood op tafels staat en de wijn in de bekers is geschonken neemt de vreemdeling het brood. Breekt het in stukken en reikt het de leerlingen aan. Ook laat Hij de beker rondgaan. De vreemdeling wordt gastheer zoals…. ineens zien ze het …. zoals bij het laatste avondmaal. Met een schok herkennen ze Hem en hun hart raakt vervuld van vreugde. En Hij, Hij verdwijnt uit hun midden….

Op weg gaan – iemand in je midden toelaten – het gesprek aangaan – de vreemdeling thuis ontvangen – met Hem maaltijd houden – in Hem de Heer ontmoeten – nieuwe toekomst ontvangen. Als wij nu eens de metgezel van Kleopas willen zijn, dan mogen ook wij vandaag de Heer ontmoeten. Misschien wel in de vreemdeling die naast je gaat.

 

07 mei Vierde zondag van Pasen – Johannes 10, 1-10

In het evangelie van deze zondag, spreekt Jezus over zichzelf als ‘een herder’, en over zijn volgelingen als ‘schapen’. De schapen die Hem volgen, kunnen dat, omdat zij ‘horen naar zijn stem. Hij roept zijn schapen bij name en voert ze naar buiten.´ Jezus ziet zich als een herder die voor ons uittrekt, en wij kunnen Hem volgen omdat wij zijn stem kennen en horen naar zijn stem.

‘Horen’ is in onze ervaring een dynamisch proces. De lichtste vorm van horen is ´het horen van klanken´, het waarnemen van de woorden van een ander als van buitenaf, met hun vanzelfsprekende betekenis.

Meer ´gericht gaan horen´ maakt noodzakelijk dat ikzelf stil ben, dat ik zelf even niet spreek, maar een innerlijke ruimte wordt voor het spreken van de ander. Deze, al diepere vorm van horen maakt het mogelijk om het woord van de ander aan mij toe te laten en de ervaring van een ander te ontvangen.

Het woord kan echter nog verder doordringen, ´tot in het hart´, om het gehoorde daar te overwegen, en de diepere betekenis te onderscheiden voor mijn denken, doen en laten.

Nog intenser wordt het horen, als mét het horen en overwegen van het woord ´de spreker zelf mee naar binnen komt´. Het horen is dan geworden tot een ´luisteren naar de ander vanuit de ander´. Het woord van de ander wordt dan tot een stem die mij persoonlijk aanspreekt en beweegt.

In hun luisteren naar Jezus hebben de mensen Jezus zelf gevoeld, en zij hebben zich verbaasd: dat is toch de zoon van Jozef?! Hijzelf zoals Hij was, kwam met zijn woord mee naar binnen en aan het licht in hun horen. Als Woord van God kwam binnen tot in hun hart. Vanaf dan ´kennen zij zijn stem´.

Ook wij kunnen horen naar Gods Stem die in Jezus tot ons spreekt, en die ook ons persoonlijk aanspreekt om ruimte te maken voor zijn Inwoning. Hij wil dat wij minder worden, opdat Hij in ons groeien kan. Hij wil ook in ons mens worden en zijn Koninkrijk onder ons gestalte geven. Dit gebeurt als wij in zijn Woord gaan horen naar zijn Stem, en Hem gaan meedragen in ons hart. Om Hem daar alle ruimte te geven om in ons spreken, doen en laten aan het licht te komen. Dan zullen wij werkelijk tot leven komen. Want, zegt Hij: ‘Ik ben gekomen opdat jullie leven zullen bezitten, en wel in overvloed’. 

Terugblik op de Goede Week en Pasen

De Goede Week en de vieringen van Pasen zijn de belangrijkste liturgische omenten van momenten van het kerkelijk jaar. Hier worden we geconfronteerd met de kernen van ons geloof. God die liefde is. God die leven doet. In de persoon van Jezus van Nazareth die sterft aan het kruis. In de persoon van de verrezen Christus die de dood overwint. In hem immers leven wij, bewegen wij ons en zijn wij. God zo nabij en ver. God is er altijd.  Het vieren van deze gedachtenisvolle dagen vraagt veel mensenwerk. Voor de koren die veel moeten repeteren. Voor de bloemengroep die voor passende versiering moet zorgen. Voor de koster die in deze dagen heel wat te sjouwen heeft en er voor wil zorgen dat alles pico bello op rolletjes loopt. Voor de kerkgangers die trouw opkomen. Er wordt veel gevraagd, maar ook veel geboden. Door deze vieringen bieden we elkaar nieuw leven aan. We mogen elkaar dankbaar zijn dat de vele werkers in ons midden en de vele kerkgangers de Goede Week en de Paasvieringen tot een hoogtepunt van ons gelovig leven hebben gemaakt. Heel veel dank voor ieders inzet en komst.

4 en 5 mei

De dag van de Dodenherdenking en de Bevrijdingsdag zijn in ons land belangrijke dagen. In deze dagen hebben we een speciale gevoeligheid voor het leed dat oorlog en bezetting met zich mee brengen. Ook al worden de mensen die uit eigen oorlogservaring kunnen spreken minder in aantal, toch blijven hun verhalen actueel.  Ook jongeren worden geraakt door de herinneringen van vroeger omdat ze herkenbaar terug komen in het leed dat ook vandaag nog over de wereld gaat. De Tweede Wereldoorlog duurde van 1939 – 1945; de oorlog in Syrie duurt al meer dan zes jaar. De gevolgen van de oorlogen in Irak en Afghanistan zijn nog steeds voelbaar. Nieuwe vormen van geweld zoals bomaanslagen, zelfmoordcommando’s en gifgasverspreiding  zijn aan de orde van de dag.  Als de aanslagen ver weg zijn dan besteden we er nauwelijks aandacht aan. Als een aanslag in Europa is dan blijven radio en televisie en de sociale media onafgebroken aan de gang.  Bij  Dodenherdenking herinneren we ons onze bevrijders en de slachtoffers van oorlogsgeweld, toen en nu. Dodenherdenking roept ons op op een of andere manier zelf bevrijdend te worden. Door oorlogsleed te verzachten zoals met de actie giro 555  ( nog steeds open!), door   vluchtelingen veiligheid te bieden,  door wegen naar vrede te zoeken, door eerbied te hebben voor geschonden en verwonde mensen en hun niet aan hun lot over te laten.  Bevrijdingsdag mag een feest zijn als wij zelf voor ‘een mens als wij’  bevrijding mogelijk maken.

Aan Babels stromen – 5 mei 14.00 uur

In het kader van het thema ‘Ontheemd’, organiseert Karmelkring Oss dit jaar een aantal inleidingen over dit onderwerp. Op vrijdag 5 mei staat hierbij het gedicht ‘Aan Babels stromen’ van Jan van het Kruis centraal. Deze 16e eeuwse Spaanse karmeliet, mysticus en kerkleraar, schreef dit gedicht tijdens zijn gevangenschap te Toledo. Deze tijd van ontheemding heeft hem diepe inzichten gebracht. Zijn gevangeniscel heeft hem datgene gegeven, waarnaar hij in vrijheid zo hartstochtelijk verlangde. Precies dáár, waar hijzelf het nooit zou hebben gezocht! Op zoek naar de betekenis van het gedicht voor ons eigen leven, zullen we ons leiden door de woorden ervan. Het ene woord roept het andere op. Deze leeswijze kan ons helpen ons eigen leven terug te vinden in dit prachtige lied op de Liefde.

Mei maand Maria maand

Bisschop Gerard de Korte gaf na zijn rondreis  het  bisdom Den Bosch enkele kenmerken mee. Brabantse katholieken zijn doeners; geloof en culturele tradities gaan hand in hand; in de Brabantse vroomheid neemt Maria een ereplaats in. In onze parochie sluiten we iedere doordeweekse viering af met een Maria lied. Dat zullen we ook op de zondagen van mei doen. Op 8 mei gaan we met een grote groep ouderen en zieken uit de omgeving naar de St. Jan in Den Bosch voor een Eucharistieviering en een bezoek aan de Zoete Moeder van Den Bosch

 

Maria, Altijddurende Bijstand

Zoals gij heet, zo wilt gij wezen Maria, bijstand voor altijd.

Sta ons dan bij, wanneer wij vrezen. Sta ieder bij, wanneer hij lijdt.

Wat ook de Heer, het al besturend, ons overzendt aan last en pijn.

laat als het leed zo altijddurend Uw bijstand altijddurend zijn

Sta bij wie dreigen uit te glijden. Sta bij wie ziek zijn of ontdaan.

 

Sta bij wie om het leven strijden. en laat ons eeuwig bij u staan